Alles kan stuk

Alles kan stuk

De hele middag heb je staan zwoegen op de slaapkamermuur van je kind. Er zit weer een mooi behangetje op. Helaas loopt je gevoel van trots een enorme deuk op wanneer je de volgende ochtend ontdekt dat er hele stukken losgepeuterd zijn.

De peperdure mobiele telefoon van je kind vertoont na een week al dikke barsten in het scherm. Hoe het komt? “Weet ik toch niet!”

“Oh, mam, mijn laptop is stuk en ik heb een nieuwe nodig voor school.” En wederom heeft niemand het gedaan, of heeft niemand gezien hoe het veroorzaakt is.

 

Wat is dat toch dat kinderen met een hechtingsstoornis zo onzorgvuldig met hun spullen om lijken te gaan, dat alles stuk moet? In dit geval kan de gehechtheid een probleem zijn. Gehechtheid gaat niet alleen over de relaties die je hebt met mensen, maar soms is een kind zo beschadigd dat het hebben van spullen al te dichtbij komt. Hierdoor kan hij de drang voelen om het stuk te maken. Het komt te dichtbij, ook al is het op het materialistisch vlak. Vaak zijn ze erg gericht op het hebben en krijgen van spullen, maar als ze eenmaal hun doel bereikt hebben, gaan ze er onzorgvuldig mee om. Alsof het geen waarde voor hen heeft.

 

Daarnaast kan het zelfbeeld van een kind meespelen. Ook al laten ze iets anders zien met hun gedrag, veel kinderen hebben niet zo’n mooi plaatje van zichzelf in hun hoofd. Voor hen kan het voelen dat ze die nieuwe, mooie, of dure dingen niet verdienen. Daarom moet het stuk. Iets dat stuk, kwijt, of incompleet is, past beter bij hun innerlijke beeld van zichzelf.

Soms maakt een kind zelf zijn spullen stuk, omdat hij niet wil dat anderen het pakken. Dan neemt hij daarin liever de controle door het zelf te beschadigen voordat een ander de tijd en ruimte krijgt om dat te doen.

 

Ze kunnen uittesten hoever jouw grens strekt. Ben jij echt zo betrouwbaar als jij zegt? Door dingen kapot te maken en daarmee steeds een stapje verder te gaan, test hij je uit. Zwicht je al snel voor een nieuw exemplaar? Ga je helemaal uit je dak van woede, omdat het al de derde telefoon van dit jaar is? Een kind met een hechtingsstoornis gaat vaak op zoek naar patronen. Een van die patronen in zijn hoofd is dat volwassenen niet te vertrouwen zijn. Door een boze reactie van jouw kant, door een zucht, gemopper, of iets heel subtiels, zal het kind voelen en denken: Zie je wel… En alles voldoet precies aan zijn plaatje.

 

Wat helpt?

-Duur speelgoed alleen gebruiken onder toezicht van een volwassene.

-Maak je kind peuter- en kleuterproof, ook al is je kind al ouder. Zijn emotionele leeftijd ligt een heel stuk lager. Zet daarop in.

-Zorg voor een tweede exemplaar. (uiteraard afhankelijk van het item dat kapot is)

-Ga geen discussie aan, of vraag niet naar het waarom. Een antwoord krijg je daar toch niet op. Het feit is, het is kapot, vanuit daar ga je verder.

-Waarschuw als het mogelijk is al vooraf: “Een mobieltje is heel duur. Als je die van jou stuk maakt, dan kunnen wij niet meteen een nieuwe voor je kopen. Het kan dus even duren voordat je weer bereikbaar bent voor je vrienden.”

-Geef natuurlijke consequenties. Een natuurlijke consequentie volgt logischerwijs op een actie, het gaat vanzelf, je hoeft er niks voor te doen.

-Moet je het gedrag accepteren? Nee, zeker niet. Je mag gerust zeggen dat je het niet leuk vindt dat er nu al stukken behang van de muren getrokken zijn. Maar zorg er wel voor dat je oog houdt voor de (emotionele) reactie van je kind.

-Geef een alternatief wanneer je merkt dat de frustratie of boosheid van je kind oploopt. Slaan op een kussen. Een telefoonboek scheuren. Springen op een trampoline enzovoort. Ontdek dat samen met je kind.

 

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0