Wat als liegen geen liegen is?

Wat als liegen geen liegen is?

Kinderen met een hechtingsstoornis doen er alles aan om te overleven in de jungle die zij in hun hoofd hebben en de rol die zij de omgeving of misschien zelfs wel de hele wereld geven. De onderliggende oorzaak is vaak een diepgewortelde angst. De meeste ouders van kinderen met een hechtingsstoornis zullen erkennen dat hun kind vaak liegt, en meestal zijn ze er ook erg goed in. Het liegen gebeurt zowel heel bewust als volledig onbewust. Voor ouders is liegen meestal een trigger die voor conflict kan zorgen binnen het gezin en met anderen.

 

Maar wat als het liegen geen liegen is?

Sommige kinderen met vroegkinderlijk trauma en hechtingsproblematiek dissociëren. Dat is een mentale toestand waarbij gevoelens, emoties, waarnemingen, herinneringen en gedachten minder goed, of zelfs helemaal niet meer doorkomen. Hierdoor wordt de buitenwereld als heel anders ervaren en gevoeld.

 

Hoe ziet dat eruit?

Afwezig;

Vreemde of verwarde oogopslag;

Vergeetachtig;

Verward over zichzelf;

Merken dat het lichaam anders is, of niet van zichzelf is;

Geen pijn voelen;

Verlies van tijdsbesef;

Buiten zichzelf staan;

Wazig en suffig voelen.

 

Een kind kan tijdens een dissociatie dingen zeggen, of doen, waar hij zich achteraf niet bewust van is. Dit kan in onze ogen lijken op liegen. Soms ligt het bewijs op tafel en toch ontkent je kind dat hij er iets mee te maken heeft. Of je hebt net iets verteld, of uitgelegd en je kind doet het toch, of hij ontkent zeer stellig dat je dat ooit verteld hebt. Dit kan bij jou, maar zeker bij je kind verwarring oproepen. Wie spreekt hier nu de waarheid?

 

Bij een kind met een hechtingsstoornis kan het lastig te achterhalen zijn wat er nu aan de hand is. Is het een leugen om de controle te houden en dus te overleven, is het onbewust, of komt het doordat je kind dissocieert? Dissociaties zijn niet altijd te zien, of te herkennen. De ene keer sluit een kind zich volledig af en kan je geen contact meer maken en zie je daardoor dat er iets is. Een andere keer lijkt je kind prima in staat om handelingen uit te voeren, of te vertellen wat er aan de hand is, maar blijkt achteraf dat hij niet meer weet wat hij gedaan heeft, of wat er gebeurd is.

 

Wat als je kind in een dissociatie zit?

Blijf bij je kind en zorg dat hij veilig blijft;

Praat in eenvoudige taal tegen je kind over zaken in het hier en nu;

Geef iets te eten met een sterke smaak, zoals zuur snoepgoed o.i.d;

Geef iets te drinken met een sterke smaak of prikkel;

Doe een elastiekje om de pols en laat het kind daarmee tegen de pols ‘petsen’;

Laat het kind dingen hardop opnoemen die hij ziet, hoort, voelt, ruikt, proeft;

 

Vraag achteraf niet aan het kind: ‘Weet je nog …..? Dit verwart het kind, omdat hij dat juist niet meer weet.

 

Dissociatie kan een enge en nare gebeurtenis zijn, omdat het kind tijdelijk de controle verliest over de situatie. En de verlies aan controle is voor een kind met een hechtingsstoornis sowieso erg beangstigend. Het kan ervoor zorgen dat hij minder vertrouwen in zijn lichaam en de omgeving heeft.

 

Om erachter te komen of je kind dissocieert, neem contact op met je therapeut, of zorginstelling. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0