Hechtingsproblemen en puberteit

Hechtingsproblemen en puberteit

Een hechtingsstoornis kan ontstaan vanaf de zwangerschap tot aan het vijfde levensjaar. Wanneer een kind niet de kans heeft zich te binden aan een stabiele ouder, hij niet wordt gezien en wanneer de ouder niet voldoende emotioneel aanwezig is, loop het kind de kans om een hechtingsstoornis te ontwikkelen.

 

De grote gemene deler is dat bij een hechtingsstoornis het kind zich niet, of minder goed zich kan hechten aan een ander. Andere veelvoorkomende symptomen zijn: agressie, anti-sociaal gedrag, (zelf) destructie, gebrek aan vertrouwen, cognitieve problemen, geen inzicht in oorzaak- en gevolg, een lagere emotionele leeftijd.

 

Wanneer een hechtingsprobleem niet al op jonge leeftijd behandeld wordt, kan dit op latere leeftijd verstrekkende gevolgen hebben. Zo kan het kind in de adolescentie of volwassenheid verslavingsgevoelig zijn, gedragsproblemen hebben, psychische problemen/aandoeningen ontwikkelen en moeite hebben om relaties of een baan vast te houden.

 

Er is geen pasklaar antwoord of programma dat een hechtingsstoornis kan genezen. Toch blijft vroegtijdige onderkenning en therapie, voor zowel het kind als ondersteuning voor de ouders, erg belangrijk.

 

Tijdens de puberteit ervaren de meeste ouders dat de stoornis van het kind duidelijker aanwezig is en dat de problematiek in ernstige mate toeneemt. Om toch het hoofd boven water te kunnen houden, volgen hier een aantal tips:

 

-Probeer zoveel mogelijk in contact te blijven met je kind. Dit is een lastige opgave, omdat veel kinderen, en zeker in combinatie me de puberteit, liever niet veel informatie met hun ouders willen delen. Het afstand nemen van de ouders en het zelfstandig willen worden, dat is een biologisch proces wat nauwelijks tegen te houden valt, wat dus ook ontstaat bij een kind met een hechtingsstoornis. Aan de andere kant kan het creëren van deze afstand erg beangstigend zijn. Deze angst kan weer zorgen voor lastig gedrag. Probeer aan te sluiten bij de belevingswereld van je puber en wees oprecht geïnteresseerd. Stel geen vragen om te checken of om te beleren, maar stel vragen vanuit belangstelling. De kans is dan groter dat je wel antwoorden krijgt.

 

-Wees voorspelbaar in alles wat je doet en wat je aanbiedt. Ook al wil een puber meer ruimte en is dat in de meeste gevallen ook logisch, gezien de leeftijd, houd toch rekening met de lagere emotionele leeftijd. Houd een duidelijke dagplanning bij waarin de basale levensbehoeftes gepland staan, zoals eten, verzorging en slapen. Dit geeft het kind houvast en dus meer veiligheid.

 

-Blijf zichtbaar in het leven van je kind. Een puber zal meer activiteiten opzoeken die buitenshuis zijn, langere schooldagen hebben, een baantje, of een relatie. Dit alles kan ervoor zorgen dat de band met de ouders of richting het huis minder stevig wordt. Door duidelijke aanwezig te blijven in het leven van je kind, weet je wat hem bezighoudt. Help je kind bij het behalen van doelen, zoals school, omdat de kans op falen nu eenmaal een stuk groter is bij kinderen met een hechtingsstoornis. Wanneer jullie samen aan doelen werken, heeft het kind een grotere kans op een succeservaring wat weer bijdraagt aan een beter zelfbeeld. Uiteraard is dit erg lastig bij een puber die het allemaal zelf wil doen en waarbij je als ouders je niet mag bemoeien, omdat dan de kans op een conflict erg groot is. Ook hiervoor geldt, wees oprecht in je emoties en je intenties. Zeker een kind met een hechtingsstoornis voelt dat, zij lijken extra gevoelig te zijn voor stemmingen, sfeer, emoties en intenties van anderen. Wanneer het lastig is om met woorden dichterbij je kind te komen om samen aan doelen te werken, neem dan afstand en zoek uit op welke manier het wel kan. Bijvoorbeeld via app-berichtjes, of op de slaapkamer een kleine hint op het bed neer te leggen. Wees beschikbaar en laat dat vooral merken op een manier passend bij jou en bij je kind.

 

-Een veel gehoord advies wat toch lastig om op te volgen is, is zorgen voor jezelf. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden, maar op die manier is de kans dat je het volhoudt een stuk groter. Een puber met een hechtingsstoornis kan alle energie uit je zuigen, dit is zeer uitputtend. Om je kind te kunnen bieden wat hij nodig heeft, en om samen de doelen te kunnen halen, is het belangrijk dat jij momenten voor jezelf hebt, zodat jij je weer op kan laden. Ga sporten, een boek lezen, de deur uit, ga werken, eet goed, luister naar muziek, neem een bad, of ga een paar dagen bij iemand logeren of neem een hotel. Zorgen voor jezelf is zorgen voor je kind en je gezin.

 

-Regels en duidelijkheid zijn belangrijk, ook bij pubers. Zij ontdekken de wereld, denken het allemaal wel zelf te weten, maar ook zij hebben baat bij regels en grenzen. Wanneer de regels, al dan niet met je kind, opgesteld zijn, houd je er dan ook strak aan. Voor een kind met een hechtingsstoornis geldt vaak: Een uitzondering vormt de regel. Het is dan erg lastig om die ene uitzondering weer terug te draaien. Door duidelijke afspraken te maken en je eraan te houden, creëer je veiligheid en dat is wat een puber met een hechtingsstoornis nodig heeft.

 

-Wees er voor je kind. Wanneer je kind met je wil praten, wees dan beschikbaar en neem er de tijd voor. Let op wat je zegt en veroordeel niet. Ook het kind heeft recht op zijn eigen fouten en mag de wereld ontdekken. Uiteraard hoef je het niet met hem eens te zijn, maar probeer met een open blik zijn mening aan te horen. Niet alles hoeft op jouw manier, soms leidt route ‘Z’ ook naar het juiste adres.

 

-Zorg ervoor dat je een netwerk om je heen hebt. Dit is lastig, omdat veel mensen het gedrag van jouw kind niet erkennen of niet zien waardoor je als ouder niet geloofd wordt. Toch heb je die steun hard nodig om zelf eens even stoom af te kunnen blazen, of om advies te krijgen van iemand die snapt waar je het over hebt. Daarom is een ondersteuner of een therapeut, die de ouders en de situatie daadwerkelijke begrijpt,  voor de ouders ook zo belangrijk.

 

 

Een puber met een hechtingsstoornis opvoeden is een meer dan zware taak. Hopelijk vind je de rust en ruimte om iets met de bovenstaande punten te kunnen doen, zodat het voor iedereen beter vol te houden is. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0