Gehechtheid

Gehechtheid

Gehecht zijn aan anderen houdt in dat je een affectieve band hebt met de mensen om je heen. Dit betekent dat je op een empathische manier toenadering tot anderen kan hebben, waarbij je je eigen emoties maar ook die van een ander erbij kan betrekken.

Daarom is een affectieve nabijheid van de primaire verzorger belangrijker dan alleen de lichamelijke nabijheid.

Wanneer een kind in de eerste vijf jaar deze affectieve nabijheid gemist heeft, kan er een hechtingsstoornis ontstaan. Wanneer een kind deze stoornis heeft, kan hij moeilijk of soms zelfs helemaal geen verbinding aangaan met anderen om hem heen.

 

Vroege symptomen van een hechtingsstoornis kunnen zijn:

-overstrekken wanneer het kind opgetild wordt;

-het vermijden van oogcontact;

-lijkt niet op te merken wanneer je even de ruimte verlaat;

-claimt op een overdreven manier, raakt overstuur wanneer je de ruimte verlaat;

-laat zich moeilijk of niet troosten;

-huilt hard, of schreeuwt;

-maakt geen babygeluidjes, zoals kirren, brabbelen;

-maakt geen contact, zoals armpjes uitstrekken, lachen, trappelen met beentjes;

-wiegt heen en weer om zichzelf te troosten, ipv dat door een volwassene te laten doen.

 

 

Symptomen bij kinderen:

-kan er niet tegen om aangeraakt te worden, zelfs bij een lichte aanraking kunnen ze schreeuwen dat je hen pijn doet;

-heeft moeite om de controle uit handen te geven;

-agressie- en/of woedeproblemen;

-manipuleren/trianguleren;

-laat zich moeilijk troosten;

-heeft moeite om echte affectie en emoties te tonen;

-een jongere emotionele leeftijd;

-leerproblemen;

-laag zelfbeeld;

-sociale problemen.

 

 

Symptomen bij (jong) volwassenen

-moeite om langdurige relaties aan te gaan, zoals partner, werk, school;

-moeite om zich aan regels te houden;

-trekt zich terug uit sociale situaties;

-zoekt juist veel (wisselende) sociale contact op;

-moeite om controle uit handen te geven;

-een jongere emotionele leeftijd;

-impulsief;

-agressie- en/of woedeproblemen;

-manipuleren en trianguleren;

-begrijpt emoties niet;

-wantrouwen van anderen;

-gevoel van leegte;

-laag zelfbeeld;

-verslavingsgevoelig;

-grotere kans op persoonlijkheidsstoornissen.

 

Hoe kan je je kind en je gezin zo goed mogelijk helpen?

Heb reëel verwachtingen. Houd daarbij in gedachten dat je kind op een lagere emotionele leeftijd reageert. Soms valt dit niet meteen op, maar wordt dit pas in de puberteit duidelijk. De driftbuien zijn te vergelijken met die van een tweejarige, maar dan in het lichaam van een puber. Focus op kleine stapjes voorwaarts en blijf oog houden voor die vooruitgang, zolang je die stapjes nog ziet, kan je het beter volhouden.

 

Blijf geduldig, in alle situaties. Dit betekent dat je soms zelf even afstand moet nemen voordat je reageert op gedragingen of op een gebeurtenis. Ga bij jezelf na wat je zo triggert aan het gedrag van je kind, voordat je losbarst in je eigen woede. Het kind help je daar niet mee, voor jezelf lucht het misschien even op, maar het zorgt niet voor verbinding.

 

Probeer ruimte te vinden voor humor. Een kind kan zich niet boos/bang en blij tegelijk voelen en dat kan jij ook niet. Met humor haal je de scherpe kantjes eraf en het verbindt, zolang je maar geen sarcasme gebruikt. Dit zal je kind feilloos aanvoelen!

 

Zorg voor jezelf. We kunnen het niet vaak genoeg zeggen; zelfzorg is noodzakelijk om de zorg voor je kind vol te houden. Dit houdt je eigen stress onder controle, het zorgt ervoor dat je minder lichamelijke en psychische klachten krijgt, het betekent oog hebben voor je eigen gezondheid. En, uit een lege beker kan je niet schenken. Als jouw batterij leeg is, wat kan je dan nog aan je kind geven?

 

Zoek ondersteuning bij mensen die het begrijpen. Helaas zullen dit niet veel mensen zijn, maar af en toe vind je ze. Daar mag je best een beetje op leunen, ook dat is zelfzorg.

 

Houd vol! Op welke manier dat ook is. Voor de een betekent dat de baan opzeggen en thuis zijn om voor je kind te zorgen. Voor een ander betekent dat een juiste woonvorm zoeken voor het kind. Dat is heel verschillend, omdat ieder persoon, ieder gezin en ieder kind met een hechtingsstoornis weer anders is. Heel veel sterkte!

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0