Vroegkinderlijke trauma's en levenslange schade

Vroegkinderlijke trauma’s en levenslange schade

Een hot-item in de wetenschap en het nieuws, de 1000 eerste dagen van een baby. Het prille moment vanaf de conceptie tot aan het tweede levensjaar is van zeer groot belang.

 

Vroegkinderlijke trauma’s, ook wel ACEs genoemd, Adverse Childhood Experiences, zorgen ervoor dat het kind op latere leeftijd ernstige klachten kan ontwikkelen, zoals: kanker, hart- en vaatziektes, obesitas, astma, psychische aandoeningen, depressies, suïcide, verslavingen, zelfbeschadiging, auto-immuunziektes en hechtingsstoornissen. Hoe meer ACEs het kind meegemaakt heeft, hoe groter kans dat het de levensverwachting verkort, soms wel met tientallen jaren!

Deze schade is zelfs op het DNA terug te vinden en is het dus overdraagbaar op volgende generaties.

 

Door deze stress en de trauma’s van de ACEs voelen kinderen zich onveilig en schieten ze regelmatig in een vecht- vlucht- of bevriesreactie. Deze reacties zijn overlevingsmechanismen om met ernstig traumatische situaties om te kunnen gaan. Het gevolg is dat het stresshormoon cortisol voortdurend te hoog is en dit is schadelijk voor het brein en het lichaam. Deze haast constante stroom van negatieve invloed noemen we toxische stress.

 

Het voortdurend moeten leven met toxische stress laat breindelen krimpen en het laat andere delen overactief worden wat een levenslang effect heeft op de gezondheid en het welbevinden van een persoon. Vooral de hippocampus, de plek waar herinneringen opgeslagen worden, krimpt. Ook de amygdala wordt door te hoge stress aangetast. Dit deel van de hersenen zorgt voor het reguleren en verwerken van prikkels en angsten. Ook de delen die betrokken zijn bij het leren en bij het maken van beslissingen worden geraakt.

 

We leren steeds meer over het belang van de eerste jaren van een kind. Vandaar dat er nu zoveel aandacht is voor die eerste 1000 dagen. Trauma’s in de eerste 3 jaren zijn zeer schadelijk. Een kinderbrein is enorm in ontwikkeling en groeit razendsnel. Iedere seconde worden er 1 miljoen nieuwe verbindingen gevormd. Vandaar dat het zo belangrijk is dat dit de juiste verbindingen zijn, verbindingen die niet ‘besmet’ zijn met vroegkinderlijk trauma.

 

Wat zijn dan die ACEs?

-          Lichamelijk geweld

-          Seksueel misbruik

-          Emotionele mishandeling

-          Lichamelijke verwaarlozing

-          Emotionele verwaarlozing

-          Blootstelling aan huiselijk geweld

-          Mentale ziektes binnen het gezin of familieleden

-          Weghalen bij de ouders, verlies van een ouder, of (vecht)scheiding

-          Een ouder in de gevangenis

 

Hoe meer ACEs het kind ervaart, hoe groter de schade die het loopt. De wetenschap en zelfs de politiek houdt zich bezig met die eerste 1000 dagen. Laten we er samen voor zorgen dat kinderen zoveel mogelijk opgroeien in een veilig en beschermde omgeving waarin ze zich veilig kunnen en durven te hechten.  De schade is misschien niet meer 100% te herstellen, maar repareren is nog zeker mogelijk.

Reactie schrijven

Commentaren: 0